Escapa, la vaquí qu’arriva l’ardida ardada arsinada de sang, lo fum volastrejaire se’n ven en eissamada nos zonzonejar als ausidors e nos tafurar del fisson! Pièger qu’en parçan palunenc de Ventre-blaus*, s’es començat l’agarriment de la moissalinada en invasion generalizada per far empache de nos gausar gausir d’un momenton a bon aire!
S’aparar d’aqueles chucaires pegoses es escomesa de mal complir. Es qu’al revertar d’un abelhaire, se cal cargar una burqà mosquatièra integrala a la semblança d’un Barbà-Papà, o tal coma un porcèl a l’ast en tot onchat del grais d’un flambador, es que se cal atostonar la codena de cap en sòla, e mai los vestits, d’un daquòs repulsiu? D’unes recomandan per complement un nisador per ratapenadas, de trapèlas especialas a emanacion de CO2 o d’un lum letal atractiu, i podèm apondre plantas de limoneta o braçalet de farlàbica e sabi pas que encara.
Estrategias mesas en òbra, mantes còps de badas, per empachar las fissonadas dolentas e lo prusir de las botiòlas que nos remandan, moquets, en retirada al segur de l’interior d’un membre. S’imaginar sauve es error prigonda, un d’aqueles embarrassaires s’es forçadament resquilhat per dintre. Vengança! Aqueste d’aquí va cargar per Bèucaire, fòrt e mòrt lo cal espotir coma una merda! Es atal que provesit, en mena de tapeta, del MidiLibre plegat en quatre ( de la Despacha o del Diari se vos agrada melhor que faràn tot autant mestièr) se comença la caça despietadosa. Aquel finàs alateja ras de la lampa, ramba-te d’aquí se gausas! Gaita-lo, ufanós coma un pesolh sus una camisa blanca, s’es pausat al plafon, serà lèu plegat! Pujat sus la cadièra es a mand de se trucar lo còp final quand l’èsser qu’avèm l’astre de costejar aconselha, a justa rason o cal ben reconéisser, l’ataca quimica per salopejar pas la pintura. Un rajolàs de bomba d’insecticid biò fa s’acabar venceira la luta (cal pas trantalhar per protegir la natura mas que siá biò o non lo mosquilh se’n chauta, s’escai parièr per el). L’endeman dins las localas del jornal que faguèt bona ajuda ( levat dins las del Diari que se demanda amb aquel nom per qué se pòt pas chalar de lo veire paréisser cada jorn), s’anonça que van escampar per carrièras, la nuèit venenta, unas potingas radicalas que van rasclar, ailàs, tota aquela moissalina prevenda benvenguda per las bèstias manjairas d’insectes. Aquò rai, aurem enfin lèser de nos airejar un pauc al moment de l’aperitiu!

Ventreblau: escaisnom de la gent dels parçans de palunalha: Aigas-Mòrtas (Gard), Peirac de Mar (Aude), Mauguiò, Gigean, Frontinhan, Usclàs (Eraut ) aquel chafre vendriá de la fèbre dels paluns que fariá venir lo ventre blau? A Aigas-Mòrtas tal coma a Frontinhan donan d’autras explicacions, çai seguent la version de Frontinhan:

ligam escainoms a l’ entorn de Pesenas( escapolon « Etudes Héraultaises » ) https://www.etudesheraultaises.fr/publi/blason-de-pezenas-et-de-sa-region-ii-escais-istorietas-adagis-proverbis-a-lentorn-de-pezenas/