Escapa, la vaquí qu’arriva l’ardida ardada arsinada de sang, lo fum volastrejaire se’n ven en eissamada nos zonzonejar als ausidors e nos tartugar del fisson! Pièger qu’en parçan palunenc de Ventre-blaus*, s’es començat l’agarriment de la moissalinada, en invasion generalizada, per far empache de nos gausar gausir d’un momenton a bon aire!
S’aparar d’aqueles chucaires pegoses es escomesa de mal complir. Es qu’al revertar d’un abelhaire, se cal cargar una burqà mosquatièra integrala a la semblança d’un Barbà-Papà, o tal coma un porcèl a l’ast en tot onchat del grais d’un flambador, es que se cal atostonar la codena de cap en sòla, e mai los vestits, d’un daquòs repulsiu? D’unes recomandan per complement de se provesir d’un nisador per ratapenadas, de trapèlas especialas a emanacion de CO2 o d’un lum letal atractiu, i podèm apondre plantas de limoneta o braçalet de farlabica e sabi pas que encara.
Estrategias mesas en òbra, mantes còps de badas, per empachar las fissonadas dolentas e lo prusir de las botiòlas que nos remandan, moquets, en retirada al segur de l’interior d’un membre. S’imaginar sauve es error prigonda, un d’aqueles embarrassaires s’es forçadament resquilhat per dintre. Venjança! Aqueste d’aquí va cargar per Bèucaire, fòrt e mòrt lo cal espotir coma una merda! Es atal que la Despacha a la man en mena de tapeta, (del MidiLibre o del Diari se vos agrada melhor que faràn tot autant mestièr) se comença la caça despietadosa. Aquel finàs alateja ras de la lampa, ramba-te d’aquí se gausas! D’una ziga-zaguetada acrobatica aquel arlèri volaire ven d’esquivar un emplastre del revèrs. Ont es passat? Gaita-lo, ufanós coma un pesolh sus una camisa blanca, s’es pausat al plafon, serà lèu plegat! De l’ajocador d’una cadièra es a mand de se trucar lo còp final, quand l’èsser qu’avèm l’astre de costejar aconselha, a justa rason o cal ben reconéisser, l’ataca quimica per salopejar pas la pintura. Un rajolàs de bomba d’insecticid biò fa s’acabar venceira la lucha (cal pas trantalhar de protegir la natura mas que siá biò o non lo mosquilh se’n chauta, s’escai parier per el). L’endeman dins las localas del jornal que faguèt bona ajuda (levat dins las del Diari que se demanda amb aquel nom perqué se pòt pas chalar de lo veire paréisser cada jorn), s’anonça que van escampar per carrièras la nuèit venenta unas potingas radicalas que van rasclar tota aquela moissalina, prevenda benvenguda per las bèstias manjairas d’insectes. Aquò rai, aurem enfin lèser de nos airejar un pauc al moment de l’aperitiu!

Ventreblau: escais-nom de la gent dels parçans de palunalha: Aigas-Mòrtas (Gard), Peirac de Mar (Aude), Mauguiò, Gigean, Frontinhan, Usclàs (Eraut ) aquel chafre vendriá de la fèbre dels paluns que fariá venir lo ventre blau? A Aigas-Mòrtas tal coma a Frontinhan donan d’autras explicacions, çai seguent la version de Frontinhan:

ligam escainoms a l’ entorn de Pesenas( escapolon « Etudes Héraultaises » per ventre blau de veire Gigean ) https://www.etudesheraultaises.fr/publi/blason-de-pezenas-et-de-sa-region-ii-escais-istorietas-adagis-proverbis-a-lentorn-de-pezenas/