Coma previst aqueste dimèrcres 21 d’Abril partiguèrem cap al castèl de Montlaur à 09h30 petantas, lo picnic dins la saqueta. Al molin bas gasèrem, lo Drac i èra pas, Benòvia tras que seca es pas que codolièra e calhaus blancs, una secada de pas crèire per un mes d’Abril! Aprèp un moment de caminada: lo Brau, anam seguir la riba verdejanta d’aqueste riu. Lo pauc d’aiga que raja porgís de mostor alentor e fa venir arbres e flors. En primièr…
Se leva sens cambaSe colca sens braçde qu’es, de qu’es?
I sèm, las favas de l’ortet son empesolhadas, ne seràn lèu clafidas. Mas pas encara la carchòfaPas la pena de mai ranconejar, me cal fargar la potinga de « Tua-Pesolhs » de l’ostal!Dins un litre d’aiga apondi: doas culhièras de sopa de savon negreuna culhièra de liquid per far la terralhauna culhièra d’aigardent (per ièu de oisquí, me’n demòra un flòc que capiti pas d’acabar)Aquò per empachar de tròp far d’escuma quand se bolega dins lo pchit-pchit. Puèi n’esposqui la pesolina dins…
La còla d’Escambis en Òc grand merceja : Felip del Collectiu : Fontbona Alternativa per l’ajuda e los conselhs tecnics que nos porgèt. Sens aquela ajuda benlèu que lo nòstre blòg seriá pas nascut. Podètz clicar sus l’image per visitar lo siti del Collectiu. Joaquim Blasco/Quim Candèrs, escrivan, traductor e professor que finta las decas e nos dona las corregidas. Grand mercé a el que nos afortís dins la lenga nòstra. Escriguèt darrièrament, « Cronicas de Camparièrs » que ne podètz trapar…
Dos bessons que dins un miralh se saludan De qu’es aquò?
Quand lo quicomet de la COVID nos enquiquinava pas encara lo Lòto èra un grand moment de convivencia. A n’aquela escasença se fasiá petar la lenga nòstra quand lo que nomenava o fasiá en Occitan. Un: es tot sol; tres: la carga i es; quatre la man del fustièr e coma aquò tota la partida. I respondián los jogaires : « E collèga bolega! Vai lo quèrre » eca…Trobarètz çai dejós dos ligams per n’en saupre mai sul biais de dire.Lo Lòto…
De qu’es aquela tina polideta de chuc totjorn raseta?
Te vòli dire que me manca Totjorn mai lo caudet de ton còs. Pausar la man sus tas ancas Non pas jamai n’aurai de tròp. Es pas de creire pòdi pas pus Mai me passar, es pas messorga, Del frescolet de ta boca Onte veni beure ton buf. Te vòli dire coma me dòl Quand pòdi pas pausar aquel tròç De fresc raubat de cap de pòt Dessús lo perfum de ton còl. M’avisèri qu’i es amagat Dins un recantonet…
Album de Cocanha, grop de femnas que cantan de cançons tradicionalas en polifonia. Tre la debuta: Suu Camin de Sent Jacques vos invita a dintrar dins un univers d’estransi e de percussions, coma lo fa Carolina Dufau sus la vidèo que foguèt elegida lo melhor clip de la cançon Occitana. Sul camin i bastisson un ostal de parets de lescas de cambajon, de fenèstras de plumas de pavon, de revestiments de ròsas coma lo poiretz veire çai dejós: Una òbra…
Una promessa de culhida Dins sa cambreta estrequida De qu’es aquò?