Escambis en òc

Una copadura (Cristina) El, voliá pas copar,Sonque una parentèsi,Tota doça,Pes nuses sus mossa mofla. Ela, èra pas d’acòrdi.« Te cal causir,Trencar l’entreviu ». El, somiava de talvera,Entre tèrra e camin,Una autra via… Fin finala,Es ela que decidiguèt.Una copadura neta e clara.Se desmaridèron !………………………………………………………………………….. L’istòria d’una copadura (Rosalina)Quand èri joventa amb mos amics per las grandas vacanças, nos retrobaviam à l’ostal de Nicòla. Èri assetada sus un escabèl. Fasiam un molon de causas (Jòcs, charradissas…)D’un còp lo Regis me faguèt tombar de l’escabèl.Vaquí…

Lire la suite Lire la suite

Una crida per cada jorn » (Catarina E.) Lo diluns, tot primièr, per dire bonjornA l’ostal, al trabalh e ont que siá quand ne fasèm lo torn.Lo dimars, per reglar los afars encara e totjorn.Lo dimècres quand escotam lo discorsDe l’assemblada e qualques falords.Lo dijòus, cridam emai foguèssem pas sordsE quand arriba lo divendres, pensam a las florsEn venda aquí e alhors.Lo dissabte es plan melhorDe pensar a l’amor, Las cridas e los crits (Cristina)I a un molon de cridas demandadoiras,…

Lire la suite Lire la suite

Pauruc e Petarufa (Cristina) Doas tortoras enamoradas ,Venon amb precaucion,A l’ora del repais, Per ne becar las micas. Al mendre gest subte,S’envòlan.Puèi tornan pauc a cha pauc,Picorar las sobras, pel sòl. Mas qué cerca Petarufa,Dins l’èrba ? I a pas res de manjar, per ela. Non! Una branqueta,E Frrrt !Direccion lo cipressièr. Puèi es Pauruc,Que pren,Una brondilha,E Frrt !Elaboracion menimosa De la construccion venenta.Petarufa serà ausenta… Lo temps que caldrà,Tota presenta,A sa nisada. Pas páur! (Magui)   » L’amor se trufa de la petarufa…

Lire la suite Lire la suite

Lo Talhièr d’escritura contunha… S’agís de fargar un tèxt jos la fòrma que vos interèssa lo mai : pròsa, poèma, teatre, asenada, devinalha,…Un bon biais per trabalhar la lenga. Mandar lo tèxt per email,a : bonjorn@escambisenoc.org, amb la vòstra adreiça email, e las informacions complementàrias seguiràn.

VanèlaL’estrechura (Joan-Peire)Passat la torn vièlha la vanèla comença. Se resquilha entre lo barri, autres còps de defensa, e la paret òrba de peiras que fa l’esquina d’un magazin. De tant estrecha qu’es, lo solelh i lusís pas jamai, lo cèl dins la nautor sembla pas qu’una prima lesca de blau e s’i pòt pas passar aisidament de front a dos. Se per azard s’i enregam al meteis temps cadun d’un costat, es pas pro pena de s’entestardir, lo melhor es…

Lire la suite Lire la suite