Joan Peire Chabrol e Claude Marti Lo titol en occitan, lo tèxt en francès amb un pauc d’occitan…Una istòria d’òmes, de solidaritat, de colera.Un livre bèl, plan escrich que raconta un mond d’autres còpsUn mond que deuriá tornar, i a urgéncia Florença L’istòria se passa dins lo país d’Aude, país de vinha, las Corbièras. I a de vinhas de pertot, los que trabalhan la terra an de pena a subreviure de lor trabalh, la vinha paga pas mai a causa…
Mercé a Charles Camberoque, fotograf plan conegut, que nos convida en tèxte/votz, e images (amb sas fòtos ) sus las piadas de Ives Roqueta.Un viatge fòrça polit, esmovent e agradiu !Grandmercés a el. (Mercé a Ròsa per la transmission).
Un polit present per Nadal. S’avètz a l’entorn de vos de mond que comprenon la lenga occitana escricha, e que son dins lo tristum, trantalhetz pas per la causida de lor present per Nadal : La Gèsta dau Montamametas. Edicion : IEO Lengadoc Testimòni :Es un libre terapeutic, que muda las ploradissas del tristum en cacalasses de rire.Es pr’aquò que disi que l’argent de la compra deuriá èsser tornat per la Securitat Sociala.Posologia : Aconselhi de o legir a votz nauta, sonque un capitol…
Cascalhadisses,Sus mossa mofla verda,Riulet fiula.
Au bòsc naisAu prat paisA la vila cantaDe qu’es, de qu’es?Pichòta ajuda: la maquina de lavar la farda ne ten un.Per la solucion clicar: solucion
Lo mot èra « Tissós » Una dolor atissosa** (Cristina) Quin dòl ! Quina dolor !Aprèp la pèrda de son òme, la Marineta se trapèt un dòl al genolh.Lo «ge-nolh», que se ditz en francés : « ge-nou ». Es pr’aquò que los especialistas parlan d’una dolor entre lo « je » e lo « nous ».Tre la debuta, la Marineta èra plan d’acòrdi amb aquesta analisi : li caliá trobar una plaça novèla, entre ela e los autres. Abans èra la mitat…
Aqueste còp vos propausam d’escriure sens mot impausat, bon viatge imaginari.
Blanc coma un lençòlNegre coma un pairòlTrepa coma muòlDe qu’es, de Qu’es?Pichòta ajuda : es un aucèl! Per la soluccion clicar aicí: soluccion
La Malafacha (Ròsa) Lo rambalh qu’avián fach desrevelhèt lo vièlh. Èra pas aimable de costuma alara ongan, de que se podiá passar? La malafacha èra pas tan grèva, mas per el ? De que avián fach dins l’ombrina de la serada. A la debuta s’embestiavan, landravan d’un costat a l’autre, sens saber ont anar. Puèi lo Silvan arrivèt. Aviá totjorn una idèa que li passava pel cap s’encabanava. Èran totes sul truc a costat de l’ostal del vièlh qu’anava al…